ഗുരുവെന്നാല് ജ്ഞാന മാര്ഗം. ജ്ഞാനം എന്നത് സ്ഥിതി വിവര ശേഖരമല്ല. സ്ഥിതി വിവര സംഭരണത്തിന് ഗ്രാഹ്യ ശേഷിയും സംഭരണ യുക്തിയും ഓര്മയും അത് പകരാന് സംവേദന ശേഷിയുള്ള ഒരു യന്ത്രവും മതിയാകും. എന്നാല്, പരമമായ ജ്ഞാനമെന്നത്, പരമാവബോധമാണ്; സഹജ ജ്ഞാനം സഹാജാവബോധവും. സഹജാവ ബോധത്തെ നഷ്ടമാകുന്നത്, നാം ഏറെ യൌക്തികമാകുമ്പോഴോ ആര്ജിച്ച യുക്തി ശീലങ്ങള് താളമാകുമ്പോഴോ ആണ്. നവ സംസ്കൃതിയുടെ, തലമുറകള് പോലും നീളുന്ന സ്വാധീനം, നമ്മിലെ പരമ അവബോധത്തില് നിന്നും സഹജ അവബോധത്തെയും, സഹജ അവബോധത്തില് നിന്നും ധാരണാ ബോധത്തെയും വിച്ഛേദിക്കുന്നു. ഈ വിച്ഛേദിത ബന്ധം പുന:സ്ഥാപിക്കുവാന് താള യുക്തി അനുപാദം സമമാകുന്നവര്ക്കെ (അനുകൂലമായ കാരണ പൂര്വക വിഭ്രംഷത്തില് പോലും) കഴിയൂ. അല്ലാത്തപ്പോള് യുക്തനായ ഗുരുവിനു, നമ്മില് നിന്നും ശുദ്ധ ജ്ഞാനത്തിലേക്കുള്ള പാലമാകേണ്ടി വരുന്നു.
നമ്മിലെ പ്രതീത ജ്ഞാനത്തെ കഴുകി ക്കളഞ്ഞു, ശുദ്ധ ജ്ഞാനത്തിലെക്കുള്ള വഴി തെളിയിച്ചു തരുന്നതെന്തോ അത് ഗുരു.
No comments:
Post a Comment