കണ്ണാടിത്തം എന്നത് തമ്മില് തമ്മിലുള്ള തുറവി ആണ്. അങ്ങോട്ടും
ഇങ്ങോട്ടും എല്ലാം വിനിമയം ഉള്ളതാണ് സുതാര്യമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്.
എല്ലാം പരസ്പരം വിനിമയം ചെയ്യാന് പാകത്തിലാണ്
സജ്ജീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. എല്ലാം സുതാര്യമാകുമ്പോഴെ ജീവിതം
സുഗമമാകൂ..
ശരീരത്തെ വസ്ത്രത്താല് മറച്ചു വച്ചിട്ടുള്ള നാം, മനസ്സിനെയും അങ്ങിനെ
തന്നെ സൂക്ഷിക്കുന്നു. ലോകം സങ്കീര്ണമാണെന്നും, അതിനിടെ നമ്മുടെ
മനസ്സിന്റെ തുറവി നമുക്ക് പ്രശ്നങ്ങള് നല്കുമെന്നുമാണ് പൊതുവില് നാം
ചിന്തിക്കുന്നതും. വ്യാവഹാരിക ജീവിതം പലപ്പോഴും കണ്ണാടിത്തം
ഇല്ലാതാക്കാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് നാം
ബുദ്ധിപൂര്വമായി നേര്ക്കഴ്ച്ചകളെ മറച്ചു വയ്ക്കുന്നു. മറച്ചു മറച്ചു,
നമുക്ക് മുന്നിലും പിന്നിലും നേരില് വരുന്നതെല്ലാം, നമുക്ക്
മറഞ്ഞതാകുന്നു. കള്ളം പറയാനും, ഒളിച്ചു വയ്ക്കാനും നമുക്ക്
മടിയില്ലാതെയാകുന്നു.
പ്രകൃതി കണ്ണാടിത്തം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. നമുക്ക് അന്നവും ജ്ഞാനവും
നല്കുമ്പോള്, പ്രകൃതി അത് നമ്മോടു പറയുന്നു. നമുക്ക് അന്നവും ജ്ഞാനവും
കിട്ടാതാകുമ്പോഴും പ്രകൃതി നമ്മോടു അത് തന്നെ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
അവയവങ്ങല്ക്കിടെയുള്ള സുതാര്യത നഷ്ടമാകുമ്പോള് സുഖം നഷ്ടമാകുന്നത്
പോലെ, പ്രകൃതിയുമായുള്ള സുതാര്യത നഷ്ടമാകുമ്പോള് ജീവിത സുഖവും കുറയും.
പ്രകൃതിയെന്നാല്, മുന്നില് കാണുന്ന ഞാനും നിങ്ങളും ഈ വായിക്കുന്നതും
ഒക്കെ തന്നെ. മനസ്സിന്റെ തുറവി ഉണ്ടെങ്കിലെ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്
നമുക്ക് നല്കുവാന് പ്രകൃതിക്ക് കഴിയുകയുള്ളൂ.. അഥവാ മനസ്സിന്റെ
തുറവിയുണ്ടെങ്കില് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്ന നന്മകള്, നമുക്ക് മുന്നില്
പ്രകൃതി ഒരുക്കും. ബുദ്ധിയാല് എല്ലാം അളക്കുന്നതിന് പകരം, ഈ
കണ്ണാടിത്തത്തിലൂടെ നമുക്കിനി എല്ലാം ഒന്ന് കണ്ടു നോക്കാം.
മനസ്സ് തുറക്കുക, കണ്ണാടിയാകുക, പ്രകൃതിയാകുക.
No comments:
Post a Comment