ഈ പ്രപഞ്ചം തികച്ചും ഭൌതികമല്ല, മറിച്ചു പ്രാതിഭാസികമാണ്. (ഇതര മാനങ്ങള് തത്കാലം ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നില്ല. കൂടുതലറിയാന് പ്രപഞ്ച പഞ്ചകം കാണുക) പ്രതിഭാസം എന്ന പദം, ഓരോ ഭാഷാ രീതികളും വൈജ്ഞാനീയ രീതികളും, വ്യത്യസ്തതയോടെ ആണ് ഉപയോഗിച്ച് കണ്ടിട്ടുള്ളത്. അതിനാല് ഒളിമ്പസ് പ്രതിഭാസത്തെ എങ്ങനെ നിര്വചിക്കുന്നു എന്ന് പറയാം. (ഒളിമ്പസ് പഠനങ്ങളില് ഈയൌരു അര്ത്ഥ വ്യാഖ്യാനത്തോടു കൂടി വേണം ഈ പദത്തെ ഉപയോഗിക്കാന്.). ഇത് വഴിയാണ് ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ശാസ്ത്ര സങ്കല്പത്തെ ഒളിമ്പസ് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്. ഒളിമ്പസ്സിന്റെ പഠിതാക്കള്ക്ക് ക്രോഡീകരിച്ചു നല്കുന്നത്.
പ്രതിഭാസം (Phenomena) എന്നാല് ഓരോന്നിലും ദൃശ്യമായിട്ടുള്ളത് എന്ന് ഭാഷാര്ത്ഥം. ഒരു സത്തയില് ലീനമായ സ്വഭാവ വിശേഷങ്ങള് ആണ് അവയില് ദൃശ്യമാകുക. ദൃഷ്ടി ഉള്ളവര്ക്ക് ആണ് അത് ഗ്രഹിക്കുവാനാകുക. ദൃഷ്ടിയില്ലെങ്കില് (നിരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു സത്തയ്ക്ക് ദൃഷ്ടി ശേഷിയില്ലെങ്കില്, അഥവാ ദൃഷ്ടിയുടെ മണ്ഡലത്തിലേക്ക് ദൃശ്യം കടന്നു വന്നില്ലെങ്കില്) ദൃശ്യം ഇല്ലാതാകുന്നു എന്ന് അര്ത്ഥമില്ല. ഒന്നില് നമുക്ക് നിരീക്ഷിക്കാനാവുന്നത്, നമുക്ക് നിരീക്ഷിക്കാനാവുന്ന ഒന്നിനെയാണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ നമുക്ക് നിരീക്ഷിക്കാന് കഴിയാത്ത, എന്നാല് ആ സത്തയില് ലീനമായവയും പ്രതിഭാസങ്ങള് തന്നെ. അവയുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തെ അറിയാന് ഇന്ദ്രിയങ്ങള് കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഒരു പക്ഷെ ഉപകരണങ്ങള് / സങ്കേതങ്ങള് കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞേക്കാം. ഒരുപക്ഷെ ഉപകരണങ്ങള് കൊണ്ട് പോലും കഴിയാതെ വന്നേക്കാം. എങ്കിലും അവ ഇല്ല എന്നല്ല അര്ഥം. അത്തരം പ്രതിഭാസങ്ങളെ നാം അനുമാനിക്കുന്നത്, തത്വ വിചാരത്തിലൂടെയാകാം. ഒരു പക്ഷെ അത്തരമൊരു തത്വ വിചാരം കൊണ്ടുപോലും തിരിച്ചറിയാന് കഴിയാതെയും വന്നേക്കാം.. അത്തരം ദൃശ്യമാകാത്ത പ്രതിഭാസത്തെ ഗാഢ പ്രതിഭാസം എന്നോ ഗൂഢ പ്രതിഭാസം (Noumenon) എന്നോ വിളിക്കാം.
പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ വസ്തുക്കള്ക്കും വസ്തുതകള്ക്കും പ്രതിഭാസങ്ങള് ഉണ്ടായിരിക്കും. സാങ്കേതികമായി നമുക്കവയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം തെളിയിക്കാന് കഴിയുമ്പോള് അത് ശാസ്ത്രീയം എന്ന് കരുതുകയും ധരിക്കുകയും പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു സത്തയ്ക്കുള്ള പ്രകടമായ പ്രതിഭാസം തന്നെ ഒരു വസ്തുതയാണല്ലോ? ആ വസ്തുതയുടെ പ്രതിഭാസം എന്ന് പറയുമ്പോള് അത് രണ്ടാം മാനമായി. രണ്ടാം മാനത്തെ തത്വ വിചാരം കൊണ്ടും, സൂക്ഷ്മേന്ദ്രിയ ജ്ഞാനം കൊണ്ടും ആണ് മനസ്സിലാക്കാനാകുക . (ഇന്ദ്രിയ ജ്ഞാനത്തിന്റെ രണ്ടാം / ബഹു മാനമാണ് സൂക്ഷ്മേന്ദ്രിയ ജ്ഞാനം. അതായത് പ്രതിഭാസത്തിന്റെ ഗുണപരമായ തരം [qualia] ആണത്.) ഇവയെ ഏക മാന ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാല് വേര്തിരിച്ചറിയുക സുസാധ്യമല്ല.
സാങ്കേതിക ശാസ്ത്രം (വ്യവസ്ഥാപിത ശാസ്ത്രം) ഇവിടെ പരിമിതപ്പെടുന്നു. അപ്പോള് ഗണിത ശാസ്ത്രം, പ്രതിഭാസങ്ങളുടെ എകമാന ദ്രഷ്ടാന്തങ്ങളെ ഉപജീവിച്ചു കൊണ്ട് തത്വനിര്ധാരണം നടത്തുന്നു. അതുവഴി, ഇന്ദ്രിയ ജ്ഞാനത്തിന്റെ രണ്ടാം മാനത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഇതാണ് യൌക്തികശാസ്ത്രം.പലപ്പോഴും, സാങ്കേതിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പുതു കണ്ടെത്തലുകള്ക്ക് വഴിയാകുന്നത് യൌക്തിക ശാസ്ത്രമാണ്. ഏക മാന നിര്ധാരണത്തിന്റെ പരിമിതികളില് ഒതുങ്ങാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ, സാങ്കേതിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വക്താക്കളായ മുഖ്യ ധാരാ പ്രായോജകര്ക്ക്, ഇത്, അത്തരുണത്തില് അംഗീകരിക്കാന് കഴിയില്ല. അവര് അതുകൊണ്ട് യൌക്തിക ശാസ്ത്രത്തെ കപട ശാസ്ത്രം (psudo science ) എന്നും പറയുന്നു. [നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാന് കഴിയാത്തവയെല്ലാം അസത്യമോ കപടമോ ആണെന്ന് മുഖ്യധാര കരുതുന്നു. യൌക്തികശാസ്ത്രം അഥവാ ബദല് ശാസ്ത്രങ്ങളില് നീതി യുക്തമാകുന്ന വ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ്, ശാസ്ത്ര കണ്ടെത്തലുകള്ക്ക് മുന്പേ നടക്കുക.]
സാങ്കേതികമായോ യൌക്തികമായോ പോലും വ്യാഖ്യാനങ്ങള്ക്ക് വഴങ്ങാത്തതും, എന്നാല് പ്രാകൃതീയമായി അനുഭവവേദ്യമാകുന്നതിലൂടെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുന്ന (ബുദ്ധിപ്പെടുന്ന എന്നല്ല) തുമായ പ്രതിഭാസങ്ങളെ പറ്റിയുള്ള താത്വിക വിചാരമാണ് ആര്ജിത ശാസ്ത്രം. ഇന്ദ്രിയജ്ഞാനതിന്റെ മൂന്നാം തല മാനവും, തത്വ വിചാരവും ആണിവിടെ വിഷയമാകുക. ഇവയില് ഒന്നും പെടുത്തി അനുഭവിക്കാന് കഴിയാത്തതും, എന്നാല് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രതിഭാസങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതുമായ, അനുഭവ ഗോചരമേ അല്ലാത്തതുമായ പ്രപഞ്ച നിയമങ്ങളുടെയും പ്രതിഭാസങ്ങളുടെയും ഒരു തലമാണ് പ്രാപഞ്ചിക ശാസ്ത്രം. മനുഷ്യനതറിയില്ല. പല വ്യാഖാനങ്ങള് ഉണ്ടതിന്. പലരും പലതും പറയുന്നു. അതറിയാനും കഴിയില്ല..
[ഇവയെല്ലാം പ്രതിഭാസങ്ങള് ആണ്. പ്രതിഭാസത്തിന്റെ ജ്ഞാന മാന തലതിനനുസരിച്ചു, വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന സത്യപരിശ്ചെതമാണ്, ശാസ്ത്രം. അതില് പ്രചുരമായതും, ഗൂഢമായതും നമുക്കിടെ ഉണ്ട്. പ്രചാരം ലഭിക്കുന്നതിനു കാരണം, കമ്പോളവും, ഭരണ കൂടവും അക്കാദമിയും ആണ്. ഗൂഢമായ നിച ശാസ്ത്രത്തെ മുഖ്യധാര അനുവദിച്ചു തരില്ല.]
No comments:
Post a Comment